Gras groeit niet harder door er aan te trekken…..

Hoe kom je uit een burn-out/conflict-situatie

Voor een zieke werknemer blijkt tijd een belangrijke factor, zeker wanneer er sprake is van burn-out-achtige klachten. Die komen, merk ik,  steeds vaker voor. Tijd om aan zichzelf te werken, tijd om tot rust te komen, tijd om te bezinnen. Tijd staat meestal ook voor rust, en rust blijkt dé primaire behoefte voor mensen met een burn-out. Maar rust nemen is in de praktijk niet altijd eenvoudig. Vanuit de Wet Verbetering Poortwachter wordt er behoorlijk wat verwacht van werkgevers en werknemers. Werknemers worden geconfronteerd met bezoekjes aan de bedrijfsarts, en contact met werkgever en/of een casemanager van de arbodienst. Spreekuren en consulten bij huisartsen, praktijkondersteuners, psychologen, fysiotherapeuten, psychiaters, coaches in mindfulness en/of multidisciplinaire trajecten, arbeidsdeskundigen en re-integratiebedrijven.

Mediator

Vaak is er in geval van een burn-out ook sprake van een werkgerelateerde component in het verzuim, gevoed door een conflictsituatie. En dus komt er dan ook nog eens een mediator om de hoek kijken. Een klacht die ik daardoor vaak hoor van werknemers die met burn-outklachten zijn uitgevallen, is dat zij ervaren er een dagtaak aan te hebben te voldoen aan bovengenoemde Wet Verbetering Poortwachter. Niks rust maar hard werken! Het is dus niet heel raar dat, wanneer een bedrijfsarts mediation adviseert, er behoorlijk wat weerstand is bij de werknemer in kwestie. Vaak niet tegen mediation an sich, maar meer tegen het moment waarop de mediation moet worden opgestart. Ik krijg dan te horen dat de mediation te vroeg komt, dat men er nog niet aan toe is of het er simpelweg niet bij kan hebben.

Geld

Voor werkgevers gaat het bij tijd meestal niet om rust maar om geld. Tijd die een werkgever/ondernemer niet bezig kan zijn met de eigenlijke bedrijfsvoering voelt als verloren tijd. Het is één van de kostenposten van de werkgever bij langdurig verzuim. Het capaciteitsverlies, de extra loonkosten en de kosten die voortvloeien uit de re/integratie drukken allemaal op de bedrijfsvoering. En dan zijn er daarnaast dus ook kosten doordat voldoen aan Poortwachter tijd kost. Bij werkgevers stuit ik daardoor regelmatig op weerstand wanneer er Mediation moet worden ingezet. Helemaal wanneer wordt uitgelegd dat een gemiddeld mediationtraject 2 a 3 gesprekken nodig heeft. En een gemiddelde doorlooptijd van 4 tot 6 weken! Nog meer tijd, nog meer geld!

Breuk

Ik merk vaak dat deze tegengestelde belangen de toch al gespannen arbeidsrelatie nog verder onder druk zetten. Met alle nare gevolgen van dien. De werknemer ervaart druk en onbegrip van de werkgever. De werkgever ervaart onwil en tijdrekken van de werknemer. Wat in eerste instantie nog een deukje was in de arbeidsrelatie, verandert zo in een breuk.  Gevolg: de werknemer raakt zijn/haar baan kwijt, de werkgever raakt een betrokken werknemer met groot verantwoordelijkheidsgevoel kwijt.

Gras groeit niet harder door eraan te trekken….

Want dat is iets wat mij in de loop der jaren is opgevallen. Werknemers met een burn-out lijken in ieder geval twee eigenschappen gemeen te hebben: betrokkenheid en een (te) groot verantwoordelijkheidsgevoel. Vaak zijn zij doorgeschoten in deze (mooie) eigenschappen met een burn-out als gevolg. Waar ik ook achter ben gekomen in de 10 jaar die ik inmiddels als mediator werkzaam ben, is dat “gras niet harder groeit door er aan te trekken”.  Als mediator zet je mensen sowieso niet onder druk, omdat dit zou botsen met het vrijwillige karakter van mediation. Maar ook de druk die partijen door het volgen van de Wet Verbetering Poortwachter ervaren blijkt vaak averechts te werken. Zowel voor het herstel van de medewerker in kwestie, als voor de relatie tussen werkgever en werknemer. Én de slagingskans van het mediationproces. Het spreekwoordelijke gras blijkt ook binnen mediationprocessen niet harder te groeien door er aan te trekken. Om de metafoor door te zetten: het enige wat je ermee bereikt is dat het gras breekt, met alle gevolgen van dien…..